Category: ललित
-
एक नाट्यमय अनुभव
काही घटनाच अशा असतात ज्या नाट्यमय असतात तर काही घटना अगदी सरळ साध्या असतात पण आपला त्याकडे बघण्याचा दृष्टीकोण अतिशयोक्त असतो. ही अशी एखादी गोष्ट आपण आपल्या कट्ट्यावर त्याच अभिनिवेशात सादर करतो आणि तयार होतो तो ‘किस्सा’. मग तो एखाद्या अनोळखी व्यक्तीने हॉटेलमध्ये परवा काय गोंधळ घातला,…
-
ही आवडते मज मनापासुनी शाळा ….
“ही आवडते मज मनापासुनी शाळा” असं म्हणावंसं वाटायचं, तेही मनापासून. शाळेत काय काय शिकलो यापेक्षाही शाळेनं मला काय काय दिलं असं मी म्हणू शकेन. शाळेची इमारत, क्रीडांगण, प्रयोगशाळा हे तर अजूनही आठवतच पण तितकेच काही शिक्षकही आवर्जून आठवतात. ज्यांनी प्रेमाने पाठीवरून हात फिरवला तेही आणि ज्यांनी पूर्ण वर्गासमोर…
-
कोणाचं काय तर कोणाचं काय……
कोणी म्हणतात; चला, गेल्या वर्षातला हा शेवटचा दिवस; नवीन वर्ष काय काय घेऊन येतंय बघायचं. कोणी प्रचंड आत्मविश्वास असणारे म्हणतात; वर्ष असावं तर असं! वाह! पुढचं वर्ष पण असंच झकास असणार! कोणी म्हणतो; छे! कसलं काय? वय वाढतंय नुसतं बाकी काही फरक नाही. कोणी म्हणतो आज केक खाऊन मजा करू,…
-
गोष्ट एका टॅणूण्याणूची
टॅणूण्याणू म्हणजे? दिव्याच्या गाड्या! आपला आगीचा बंब असतो नं, म्हणजे अग्नीशामक दलाची घंटा वाजवत जाणारी गाडी तशाप्रकारच्या थोडक्यात आवाज करत जाणाऱ्या गाड्या. माझा मुलगा जेव्हा गाड्या ओळखायला लागला तेव्हा त्यानं पहिल्यांदा हा शब्द वापरला. आधी हा शब्द फक्त अमब्युलन्स पुरता मर्यादित होता पण त्यानंतर जसजसे इतर हॉर्न्स /…
-
नावातली गंमत
नाव, नावात काय असतं… असं म्हटलं तरीही नावात बरंच काही असतं राव.. असं कसं? तेवढी एकच तर गोष्ट आहे जी आपण जन्मापासून मरेपर्यंत आपली म्हणून सांगतो, बाळगतो, ओझं म्हणून वाहतो किंवा मुकुट म्हणून मिरवतो. ते कधी ओळख होतं..हवीहवीशी, नकोनकोशी, कधी एखाद्या स्पर्धेतला विजय होतं तर कधी पराजय, कधीतरी असतं नुसतं…
-
जित्याची खोड ….दुसरं काय ….
कसं आहे ना… एखादी नवी गोष्ट केली …समजा नवं पुस्तक वाचलं, नवीन नाटक पाहिलं, सिनेमा बघितला, ते अगदी नवीन जागा बघितली….की त्या अनुभवाचा पार चेंदामेंदा करून चर्चा करकरून भुस्कुटं पडेपर्यंत परीक्षण, विश्लेषण करायची सवय असते काहींना…..जित्याची खोड हो दुसरं काही नाही … तर त्या स्वभावाला अनुसरून गेली काही वर्षे ज्यांचे…
-
पाळीव ..छे:..पालीव प्राणी !
जगात किती वेगवेगळ्या प्रकारचे लोक बघायला मिळतात; प्राण्यांना पाळणारे, त्यांना सर्कशीत अथवा संग्रहालयात ठेवणारे किंवा त्यांना घाबरणारे आणि त्यांना संग्रहालयात बघून फुशारक्या मारणारे. प्राण्यांना खाणारे…आपण या लेखापुरते जरा बाजूला ठेउया. मला कित्येकदा प्रश्न पडतो … मुद्दाम कुत्री, मांजर, ससे, कासवं, मासे, कीटक, असे प्राणी पाळणारे लोकं नक्की काय…
-
धडधडीत खोटं
(whatsapp नावाचं एक विध्वंसक app वापरणाऱ्या दोन व्यक्ती एकमेकांशी बोलत आहेत. एक दिवस कोण, कोणाला, कधी, काय, किती खरं आणि खोटं बोललं यावरून त्यांचा झालेला हा सु?संवाद. अर्थात हा संवाद video call वर घडतोय….समोरासमोर ….या दोघांचं वय अनुक्रमे २५ आणि ५० वर्षे….नातं काय असावं बरं.. वाचताना तुमच्या मनात येईल ते)…
-
स्थिरावत चाललेले बदल
काही दिवसांपूर्वी भारतातून साता समुद्रापार वगैरे म्हणतात तसा जाण्याचा योग आला…खरे दोन समुद्र बघायला मिळाले…असो…मुद्दा असा की अगदी तयारी सुरु झाली तेव्हापासूनच बदल डोक्यात आणि अंगात भिनायला सुरुवात झाली…त्यासाठी नेमक्या वस्तू, ब्यागा, त्यांची वजनं, तिकीट, कार्ड ई ची घोकंपट्टी हे लौकिक आणि मनात वाटत काय होतं हा एक अलैकिक बदल…
-
कुठे जातोय आम्ही ….
गेल्या आठवड्यात whats app वर सुगरण नावाचा एक लेख वाचनात आला. लेखिका अज्ञात. साधारण सारांश असा की हल्लीच्या मुलींनी स्वयंपाक करता येत नाही याविषयी त्यांना काहीही वाटत नाही आणि उलट त्या; ज्या बायका घरी जेवण बनवतात त्यांच्याविषयी आश्चर्य व्यक्त करतात. तर यात काही कौतुकास्पद गोष्ट नाही. हल्लीच्या मुलींनी स्वयंपाक शिकायला…
Words panorama 