Author: Nandita Gadgil

• कविता मासिकासाठी लेखन

  वेड मला

  वेड मला जाईच्या नाजुकश्या गजऱ्याचे, वेड मला संध्येच्या साजुकश्या नटण्याचे, वेड मला गगनातील लुकलुकत्या ताऱ्यांचे, वेड मला धरणीवर भिरभिरत्या वाऱ्याचे, वेड मला रंगाचे, रंगातील संगाचे, संगातील भंगाचे वेड मला …१ वेड मला रुणझुणत्या कंकणनिनादांचे, वेड मला मिणमिणत्या दिपज्योतिकांचे, वेड मला झुळझुळत्या जललहरीचे, वेड मला सळसळत्या वेलपल्लविंचे, वेड मला गाण्याचे, गाण्यातील…

  July 3, 2008
• कविता

  मन असतं…

  मन असतं वाऱ्यासारखं, भिरभिर फिरणारं मन असतं झऱ्यासारखं, झुळझुळ वाहणारं मन असतं पाखरासारखं, स्वच्छंद विहरणारं मन असतं मातीसारखं, आकंठ सोसणारं

  June 5, 2008
• कविता

  तो एक अनामिक ध्यास असे

  तो एक अनामिक ध्यास असे त्या ध्यासाचा हर श्वास असे श्वास असे आभास असे परी एक आगंतुक आस असे! तो एक अनामिक ध्यास असे त्या ध्यासाची मज कास असे कास असे मनी वास असे परी एक निरंतर भास असे! तो एक अनामिक ध्यास असे त्या ध्यासाचा हव्यास असे हव्यास असे…

  May 2, 2008
• कविता

  भरलंय आभाळ भिजून घे थोडं !

  भरलंय आभाळ, भिजून घे थोडं! सुटलंय वारं, शहारून घे थोडं! सुचलंय गाणं, गाउन घे थोडं! साचलंय बरंच, बोलून घे थोडं! उरलोय मीच, लाजून घे थोडं!

  November 20, 2007
• कविता

  जे व्हायचे ते होईल

  समृद्धी नि श्रेयासाठी, मनुष्याची जीवनरहाटी या त्याच्याच कर्मांनी, जे व्हायचे ते होईल ज्याचा जन्म त्यासी ठाव, त्याचे त्या करायचे  भाव म्हणोन सत्कर्मानी, जे ते उत्तम घडेल जे जे काही तो करील, ते ते नवीन ठरेल त्यांच्या उत्कर्षानी, सोनपाऊल पडेल हीच त्याच्या उत्तमतेची कास, हा का मना होई भास त्याच्या दुष्कर्मानी…

  November 3, 2007
• कविता

  सरलंय ऊन…

  

  सप्तरंगी घनरंगांनी न्हातेय संध्याकाळ ! भिरभिरत्या वाऱ्याने  धरलाय फेर, सरसरत्या धारांसंगे धावतेय वेळ ! मनाचा आता मनाशीच बसत नाही मेळ म्हटलं आता देवा, हा पुरे झाला खेळ !

  October 25, 2007